Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.
Menu
Menu

DUURZAAMHEID WORDT VAAK ALLEEN MET DE MOND BELEDEN

Afbeelding: dreamstime_xl_36481705 web

Duurzaam bouwen en duurzaamheid zijn twee begrippen welke de afgelopen jaren flink aan populariteit hebben gewonnen. Zonder een juiste invulling aan deze begrippen zijn het echter lege begrippen. In de praktijk wordt duurzaamheid vaak alleen met de portemonnee beleden, waardoor het begoogde eindresultaat uitblijft.

 

In mijn werkzaamheden kom ik voortdurend in aanraking met praktijkvoorbeelden die dit gevoel versterken. Ik was ooit betrokken bij een verbouwproject van Het Paleis van Justitie in Den Haag. De bouwer waar ik toen voor werkte won de aanbesteding. In de gunning stond een voorgeschreven Rc-waarde voor het dak. Die was lager dan de dwingende regels die de overheid in wetgeving zelf stelt bij dergelijke projecten. Toen we de opdrachtgever daar op wezen kwamen de excuses: ‘Ja maar, het moet toch echt voor deze prijs. En daar past die Rc-waarde bij". Dat is een typisch voorbeeld dat de stelling bewijst.

 

Het gaat niet alleen om over overheden trouwens. Nog een voorbeeld: een renovatieproject bij Schiphol Plaza. Wij stelden een groen dak voor, waarop een proef met zonnepanelen zou worden ontwikkeld. De opdrachtgever ging akkoord en tijdens het project is alles klaargezet tot en met de standaarden voor de panelen aan toe. Maar dan steekt opeens de afdeling centrale inkoop van de klant er een stokje voor met als argument: we gaan die panelen zelf inkopen als de prijs beter is. Dan ben je die panelen kwijt uit het bouwproject. En nu vier jaar later? De voetjes op het dak staan nog steeds klaar, maar er is nog geen paneel te zien. En dat gebeurt mijns inziens nog te vaak: je maakt samen de mooiste plannen en voorstellen maar op het laatst draait alles toch om geld.

Wil je up-to-date blijven van de laatste trends omtrent duurzaam bouwen?

Modewoord

Duurzaamheid is helaas vooral een modewoord geworden. Er zijn zoveel manieren om naar het begrip ‘duurzaam’ te kijken en iedereen draait het naar zijn eigen belang toe. Maar als ik er iets over zou mogen zeggen dan zou ik graag willen dat duurzaam heeft te maken met ‘hoe lang gaat iets mee?’ en ‘wat we bouwen, kun je dat op meer manieren gebruiken?’ Dat zijn de essentiële vragen. Je kan een gebouw nog zo groen ontwikkelen: als het over een paar jaar niet meer wordt gebruikt en daarom gesloopt wordt, is de duurzaamheid ver te zoeken. En dat is dus de erosie van het woord duurzaam. Ik bedoel: tegenwoordig zijn kitten en primers duurzaam als er iets met de samenstelling is gedaan en ze er een groene verpakking omheen doen. Of FSC-hout uit Maleisië als duurzaam materiaal. Gekweekt en bevloeid in speciale bossen. Maar rekenen ze dan het transport en waterverbruik ook mee als het duurzaamheidsstempel wordt uitgedeeld, vraag ik me dan af.

 

Persoonlijk ben ik een groot fan van de architect Thomas Rau. De manier waarop hij kijkt naar duurzaamheid spreekt mij enorm aan. Dus energieneutraal of zelfs energieleverend bouwen, Cradle to Cradle en de circulaire economie waar niets verloren gaat.

ROL LEVERANCIER

Onze rol als leverancier is het laten zien wat duurzaam bouwen oplevert. Dat doen we bijvoorbeeld in het platform Leven op Daken, een adviesbureau voor meervoudig ruimtegebruik op daken bestaand uit aannemers, installateurs, leveranciers en producenten. Als platform heb je niet de schijn tegen van commercialiteit. We kunnen samen garanties bieden en fungeren als één aanspreekpunt voor opdrachtgevers. Als een opdrachtgever met ons in zee gaan en er gaat onverhoopt iets mis tijdens of na de bouw, dan gaan we niet naar elkaar wijzen zoals maar al te vaak gebeurt. We lossen het op.

LICHTPUNTJES AAN DE HORIZON

Gelukkig zijn er wel lichtpuntjes te bespeuren aan de horzion. Zo is er inmiddels in de bouwwereld het besef echt wel gegroeid dat het anders moet. De duurzaamheidstransitie is al in gang gezet en onomkeerbaar. Het is aan ons leveranciers om daar op te blijven drukken. Ik vind dat de overheid meer zou kunnen doen door haar nek uit te steken. Met name door zelf bijzondere projecten te laten bouwen.

 

Daarnaast zie ik een grote belofte in de jeugd. In Hilversum heb je de MBO-leergang ‘Dakschatten’ waar leerlingen wordt gevraagd een duurzaam plan voor op het dak van hun eigen school te bedenken. De gemeente steekt er geld in en het uiteindelijke plan wordt echt gerealiseerd en beheerd. Die steun van de gemeente geeft vertrouwen. De jeugd heeft goede ideeën en verdient dat. En om wat filosofischer te worden; we moeten in Nederland ook wat minder mopperen. We hebben het qua bouw-knowhow en kennis goed voor elkaar. Als je hier over een snelweg rijdt en je ziet hoe alles in elkaar steekt, goed werkt en mooi is ontworpen en dit dan vergelijkt met de situatie in pak ‘em beet Sicilië. Dat is een wereld van verschil!

Geplaatst door

Hans ter Horst
Manager Sales Nederland

Datum
16 oktober 2015

Hans ter Horst